อิอิ สุดท้ายก้ยังขยันดองบล๊อกอยู่ดี แหะๆ (นิสัยนี้แก้ไม่หายแร้ว >_< )
วันนี้พี่ต้องไม่มาบริษัท ทำให้เรากะฮักเอื่อยขึ้นกว่าเดิม ทำงานซ้ำๆเดิมๆนานๆนี่ช่างน่าเบื่อจริงๆ สายๆก้มีพี่คนนึงเดินเอาคำแปลเวปมาให้ แต่!!! คำแปลที่เอามาไม่ใช่ไฟล์ excel อย่างที่ต้องการมันเป็นคำแปลที่อยู่บนกระดาษ เค้าเขียนคำแปลประกอบมากะตัวเวปเดิมบนกระดาษ กรี๊ซซ ให้ตายสิพิมพ์ภาษาไทยหมดทั้งเวปยังไม่พอ ต้องมานั่งพิมพ์ภาษาอังกิคทั้งเวปอีก ตรูอยากจะเป็นลม เฮ้อออ... แถมที่หนักกว่านั้น นั่งพิมพ์ๆไปสักพัก เอ่ คำนี้เค้าแปลไปแล้วในหน้านึงนีนา คุ้นๆ ก็เปิดๆย้อนๆไปดู อ่าวเวงงแล้ว แปลสองรอบไม่เหมือนเดิม T__T แล้วจาให้นู๋ทำไงนี่ ฮักก็บอกว่า เลือกเอาๆ เอาสักอันที่ดูดี (ตรูโคตรเก่งอังกิดเลย) เมื่อไรจาพักน้า หิวข้าวววง่ะ
สุดท้ายก็ถึงเวลาพักเที่ยง เย้ๆๆ ตอนแรกกะจาไปกินแคนทีน แต่เมื่อเห็นปริมาณประชากรในนั้น จึงเปลี่ยนเส้นทาง ไปร้านอื่นแทน เลยเดินไปนอกบริษัทไปกินที่ร้านอนงค์แทนล่ะกัน อ่า มื้อนี้ราคาปานกลาง ไม่ถูกไม่แพงเกินไป หุหุ ระหว่างกินข้าว ก้มีเพื่อนคนนึงที่ทำงานชินบอร์ดแบรน เล่าว่า วันศุกร์ไปจอดรถแถวๆนี้แล้วกินข้าว กลับมาอีกที กระจกรถแตก โน๊ตบุ๊คที่วางซ่อนไว้ใต้ที่นั่ง หายไป !!~ ได้ข่าวว่าเพิ่งซื้อมาเดือนเดียว (โคตรน่าเศร้าเลย ) เจ้าตัวกัวเสด็จแม่ที่บ้านรู้ รีบไปซื้อเครื่องรุ่นเดิม แต่เสปคต่ำสุดมาแทน แถมยังต้องออกตังค์เองอีก อารายจะซวยขนาดนี้เนี่ย ทำเอาเพื่อนๆที่เหลือบนโต๊ะเริ่มกระวนกระวาย กัวโน๊ตบุ๊คที่ตั้งอยู่ที่ทำงานจะหายมั่ง รีบจ่ำกลับบริษัทกานใหญ่ หุหุ โชคดีที่ไม่มีอารายเกิดขึ้น
กลับมาทำงานตอนบ่าย ก็นั่งทำงาน-หลับ-ง่วง-อ่านนิยาย-ทำงาน-ง่วง สลับไปงี้ตลอดบ่ายเลยย สักเพิ่มเลยเริ่มอู้ ขี้เกียจๆๆ มานั่งอัพบล๊อกแทนซะงั้น อิอิ
ปล. ไปเลือกตั้งมาแล้ว หุหุ เลือกไม่เหมือนคนที่บ้าน ตอนนี้ที่บ้านห้ามคุยเรื่องการเมือง ไม่งั้นมีเถียงกานตายแน่ๆ หึหึ No Vote !! โย่วๆ
