2006/May/02

แหะๆ ไม่ได้อัพเรื่องฝึกงานมานานมั่กๆ ความขี้เกียจเข้าครอบงำ จนตอนนี้หางข้าน้อยหนักอึ้ง ต้องเอาค้อนมาทุบๆดินออกบ้าง

หลังจากหยุดมาสี่วันติด (จริงๆมันสามวันอ่ะนะ แต่แอบหยุดเองวันนึง แหะๆ) ไปเที่ยวมาหลายที่เลย ปวดหลังชะมัด (เอ๋! มันเกี่ยวกันม่ะนี่ อิอิ) วันนี้ต้องมาที่ฝึกงานเอง เพราะฮักไปสัมภาษณ์ลง campus (อิจฉาคนดังๆ เชอะๆ) นั่งทำงานอยุ่ช่วงเช้า ทำงานจริงๆน้า ไม่ได้อู้ แค่แอบคุยเอ็มนิดเดียวเองง ไม่ถือเป็นการอู้หรอกเนอะ พอใกล้เที่ยงก่อนไปกินข้าว ก้ได้รู้จากเพื่อนที่นั่งฝึกงานด้วยกานอีกคนว่า ตอนบ่ายจะไม่อยุ่ไปงานบวชน้องเพื่อน โอ้ พระเจ้าจอช กระผมต้องอยู่คนเดียวตอนบ่ายแน่เลย (เรื่องจากเปอร์เซ็นที่ฮักจะมาทำงานตอนบ่ายมีน้อยมาก ไม่ถึงครึ่ง!!!)หลังจากกินข้าวเที่ยงเสดกำลังจะกลับ ฮักก็โทรมายืนยันเปอร์เซ็นที่เหลือครึ่งนึงให้กลายเป็นศูนย์ T__T ไม่กลับมาจิงๆด้วย
นั่นคือที่มาที่ป๋มถูกทิ้งในวันนี้ ฮืออออ >__<

งานการก้ไม่รุ้จาทำไร พี่เค้าสั่งไว้ว่าให้ทำ power point ไว้ presentงาน ก็ทำส่วนที่ทำได้ไปแล้ว คาดว่าน่าจะพอแล้วนา ก็เหลือบางส่วนให้ฮักมาทำต่อ แต่เจ้าตัวไม่มา นั่งอ่านนิยายไปก็เซงไป (ไม่มีไรให้อ่านเลยย เฮ้ออ) ง่วงก้ง่วง แม๊คก้มานั่งหลับข้างๆให้เห็นอีก ยั่วยวนชะมัด (เออ..ที่ยั่วยวนที่คือน่านอนมั่งนะ อย่าคิดเป็นอื่น) เมื่อไรจาหมดเวลาน้า...อยากกลับบ้านไปนอนจัง

ปล. วันนี้ลองไปเปิดเวปเด็กดีอีกครั้ง เจอสิ่งที่รับไม่ได้ของนิยาย Yaoi แล้ว ทำใจไม่ได้จริงๆ คือ คนแต่งเอา "แฮรี่" กะ "มัลฟอย" มาแต่งนิยายเกย์อ่ะ แถมให้แฮรี่เป็นฝ่ายรับ โอ้ รับไม่ได้จริงๆ อ่านไปตอนนึงแล้วเซงชีวิตมากๆ แถมไม่ใช่มีแค่เรื่องเดียว ไม่ต่ำกว่าสิบเรื่อง !!! ฮืออ แฮรี่ของป๋ม (แถมมีบางเรื่อง เขียนมาเลยนะ ว่าเป้นฟิคแปลมาจากภาษาอังกิค ฮือ ไม่ใช่แค่คนไทยจริงๆด้วยนะเนี่ย) โอยย พระเจ้า แฮรี่คู่กะมัลฟอยย คิดกานไปนั่น!!

2006/May/01

ตั้งแต่เด็กๆก็อ่านหนังสือเก่งมาตลอด (ไอ้ที่เก่งๆเนี่ย ไม่ใช่หนังสือเรียนนะ การ์ตูนทั้งน้านนน) อ่านมันหมดตั้งแต่นิทานอีสป ขายหัวเราะ โดราเอมอน ดราก้อนบอล พอโตขึ้นมาหน่อยก็เข้าโหมดการ์ตูนตาโต อ่านมันหมดทั้งของถูกลิขสิทธิ์ กะของเก๊ สมัยม.ต้น มีเป็นตั้งๆ ก่อนจะทั้งขายทั้งบริจาคไปหมด (แอบเสียดาย แต่ท่านแม่ประกาศิตมา ขัดไม่ได้ ฮืออ T__T)พอขึ้นม.ปลาย ฉลาดขึ้นๆ เช่าร้านหนังสือมาอ่านแทน ประหยัดก่า อ่านได้เท่ากาน หุหุ

และแล้วก็เริ่มได้เห็นการ์ตูนที่ไม่เคยสังเกต เอ่ๆๆ รูปที่วาดออกแนวการ์ตูนผู้หญิง แต่ไหง หน้าปกมีแต่หนุ่มๆ อืม หน้าปกดูสวยดีแหะ (เป็นคนซื้อหนังสือเพราะปกส่วนนึงนะเนี่ย ม่ะดีเลย) มีเขียนมุมล่างๆไว้สีเด่นๆว่า "Boy's Love" เอาล่ะ ความน่าสนใจพุ่งกระฉูด อิอิ เลยทดลองซื้อมาเล่มนึง กลับมาอ่านที่บ้าน ช๊อก!!! ช๊อกคับ เอ่ออ อ่านแล้วพูดม่ะออก มันก็แนวๆการ์ตูนผู้หญิงที่มีอย่างว่าอ่ะนะ แต่พอเป็นชายกับชาย แถมภาพที่เค้าวาดมันดู....กว่าด้วย เลยเอ๋อกินไปเลย (เหอๆ ใจแตกแล้วตรู >''<) ด้วยความที่มัน"น่าสนใจ" เลยลองไปยืมๆเรื่องอื่นมาอ่านต่อ หลังจากอ่านเปนสิบเล่ม สรุปได้อย่างนึงว่า มันทำมาเพื่อให้ผู้หญิงอ่านนีนา (ผู้ชายเค้าไม่อ่านกานแน่ๆ ถึงอ่านก็น้อยย) จริงๆแล้ว ถ้าเรามองให้ตัวเอกตัวนึงเป็นผู้หญิง มันก็การ์ตูนตาโตดีๆนี่เอง มีทั้งสนุกและไม่ได้เรื่องผสมกานไป ขึ้นอยู่กะว่าโชคดีหรือโชคร้าย (แต่หลังๆเริ่มเชี่ยว จำคนแต่งเอา ว่าคนนี้แต่งดีแล้วค่อยอ่าน อิอิ)

แต่ไอ้พวกนี้ อ่านไปสักพักก็เอียน เลยเลิก ขึ้นมหาลัย ก็เลยเปลี่ยนแนวอ่าน ไปอ่านพวกนิยายแทน จากแรกๆซื้ออ่านเอา หลังๆเริ่มฉลาดไปอ่านตามเนต (เด๋วนี้หนังสือที่วางแผง มาจากในเนตทั้งน้านน)ยิ่งช่วงนี้ฝึกงาน ว่างจัด อ่านในเนตเป็นสิบๆเรื่องจนไม่มีไรให้อ่าน (มันมีเยอะ แต่ไม่น่าอ่าน) ก็ได้เพื่อนที่ฝึกงานแนะนำให้ เป็นนิยายเกย์ คนแต่งเอาตัวเอกมาจากพวก JR Junior อ่านๆไป เออ จินตนาการสูงส่งมาก คิดกานไปได้ อ่านจนจบไปหลายเรื่อง ชักอยากเห็นหน้าต้นแบบ ว่ามันดูเหมือนผู้หญิงมากเรยรึฟ่ะเนี่ย เอามาแต่งซะ
" ผิวขาวใส ผมสีน้ำตาลพริ้วสลวย ตากลมโต ริมฝีปากคลี่ยิ้มดูสว่างไสว เอวบาง น่ากอด"
เออ...พอนึกภาพตามแล้วยังงงๆ ผู้ชายแบบนี้ตรูเคยเห็นม่ะเนี่ย ?? ไปเปิดในเนตหาตัว JR คนนั้น ว่าหน้าตาเปนยังไง เห็นแล้ว งง หนักกว่าเก่า อ้าวว มันดูเหมือนผู้หญิงยังไงฟ่ะ ก็ดูเท่ๆดี (ไม่ถึงขนาดเท่มาก แต่ก็นะ ดูเป็นผู้ชายทั้งแท่ง) เลยอดชมคนแต่งไม่ได้ จินตนาการดีมาก (ยอมรับด้วยนะ ว่าคนเขียนแต่งสนุกมาก เราอ่านฟิคเค้าทุกเรื่องในบอร์ดเลย)

พออ่านในเวปนั้นหมด อ่าว หมดอีกแล้ว ม่ะมีไรทำ เลยไปเปิดหานิยายทั่วไปอ่านแทน ลองเข้าเวปเด็กดี หลังจากไม่ได้เข้าไปอ่านนาน(เค้าเปลี่ยนรูปแบบเวป ใช้งานยากขึ้นยังไงม่ะรู้ เวปดูอืดมั่กๆ) search หาจากที่คนอ่านเยอะๆ ดูๆไปสักพักเริ่มเห็นตัววงเล็บหลังชื่อเรื่อง "Yaoi" เอ๋ มันอารายฟ่า แถมมีขู่อีกนะ "สำหรับผู้นิยม Yaoi เท่านั้น คนอื่นอย่าเข้ามาอ่าน ไม่งั้นจะหาว่าไม่เตือน" อ่าว พูดงี้ตรูยิ่งอยากอ่าน เลยเข้าไปดูซะเลย อ่านไปแค่ไม่กี่บรรทัด รู้โดยประสบการณ์(ที่สั่งสมมา)ว่า อ่า..นิยายเกย์ นั่นเองง คราวนี้ ด้วยความสงสัย เลยลองsearch หาในนิยายของเด็กดี โดยใช้คำ search เดี่ยวๆว่า "Yaoi" ปรากฏว่า พรืด!! มาเป็นร้อยเรื่อง โอ้มายก๊อดด เมื่อสักปีที่แล้วตอนที่อ่านเด็กดีอยู่ ไม่เห็นมีเลยนีนา ตอนนี้มีเป็นร้อย เหอๆ แล้วจากที่สังเกตมา คนแต่ง...เปนผู้หญิงด้วย ส่วนฉากแบบนั้น...ก็ละเอียดซะด้วยสิ เลยแอบงงๆ ไปรู้เค้าได้ไงเนี่ย ว่าเค้าทำกันยังไง ตัวไม่ใช่ผู้ชายซะหน่อย อิอิ อ่านๆแล้วยังทำเอาเขินได้เลย โอ้ ละเอียดยิบ เห็นภาพ แต่ก็นะ..ได้ข่าวว่ากระแสต่อต้านก็มีเยอะเหมือนกัน ทำเอาบางเรื่องโดนแบนกันไปเลยก็มี (ทำเอาอดอ่านด้วย แหะๆ) แอบเห็นมาว่า ใน exteen ก็มีแนวๆนี้เขียนๆด้วยเหมือนกาน อิอิ

ถ้าอ่านแบบไม่คิดไรมาก(เหมือนเรา)มันก็หนุกดีนะ แต่ออกจะ....ไปหน่อยนึง เฮ้ออ นานาจิตตัง คนไม่ชอบแบบแอนตี้สุดๆก็มีเยอะ รอดูกันต่อไปว่ากระแสนิยมจะมาแรงขนาดไหน หวังว่าคงไม่มากเหมือนที่นิยมนิยายเกาหลีหรอกนะ อิอิ

2006/Apr/03

อิอิ สุดท้ายก้ยังขยันดองบล๊อกอยู่ดี แหะๆ (นิสัยนี้แก้ไม่หายแร้ว >_< )

วันนี้พี่ต้องไม่มาบริษัท ทำให้เรากะฮักเอื่อยขึ้นกว่าเดิม ทำงานซ้ำๆเดิมๆนานๆนี่ช่างน่าเบื่อจริงๆ สายๆก้มีพี่คนนึงเดินเอาคำแปลเวปมาให้ แต่!!! คำแปลที่เอามาไม่ใช่ไฟล์ excel อย่างที่ต้องการมันเป็นคำแปลที่อยู่บนกระดาษ เค้าเขียนคำแปลประกอบมากะตัวเวปเดิมบนกระดาษ กรี๊ซซ ให้ตายสิพิมพ์ภาษาไทยหมดทั้งเวปยังไม่พอ ต้องมานั่งพิมพ์ภาษาอังกิคทั้งเวปอีก ตรูอยากจะเป็นลม เฮ้อออ... แถมที่หนักกว่านั้น นั่งพิมพ์ๆไปสักพัก เอ่ คำนี้เค้าแปลไปแล้วในหน้านึงนีนา คุ้นๆ ก็เปิดๆย้อนๆไปดู อ่าวเวงงแล้ว แปลสองรอบไม่เหมือนเดิม T__T แล้วจาให้นู๋ทำไงนี่ ฮักก็บอกว่า เลือกเอาๆ เอาสักอันที่ดูดี (ตรูโคตรเก่งอังกิดเลย) เมื่อไรจาพักน้า หิวข้าวววง่ะ

สุดท้ายก็ถึงเวลาพักเที่ยง เย้ๆๆ ตอนแรกกะจาไปกินแคนทีน แต่เมื่อเห็นปริมาณประชากรในนั้น จึงเปลี่ยนเส้นทาง ไปร้านอื่นแทน เลยเดินไปนอกบริษัทไปกินที่ร้านอนงค์แทนล่ะกัน อ่า มื้อนี้ราคาปานกลาง ไม่ถูกไม่แพงเกินไป หุหุ ระหว่างกินข้าว ก้มีเพื่อนคนนึงที่ทำงานชินบอร์ดแบรน เล่าว่า วันศุกร์ไปจอดรถแถวๆนี้แล้วกินข้าว กลับมาอีกที กระจกรถแตก โน๊ตบุ๊คที่วางซ่อนไว้ใต้ที่นั่ง หายไป !!~ ได้ข่าวว่าเพิ่งซื้อมาเดือนเดียว (โคตรน่าเศร้าเลย ) เจ้าตัวกัวเสด็จแม่ที่บ้านรู้ รีบไปซื้อเครื่องรุ่นเดิม แต่เสปคต่ำสุดมาแทน แถมยังต้องออกตังค์เองอีก อารายจะซวยขนาดนี้เนี่ย ทำเอาเพื่อนๆที่เหลือบนโต๊ะเริ่มกระวนกระวาย กัวโน๊ตบุ๊คที่ตั้งอยู่ที่ทำงานจะหายมั่ง รีบจ่ำกลับบริษัทกานใหญ่ หุหุ โชคดีที่ไม่มีอารายเกิดขึ้น

กลับมาทำงานตอนบ่าย ก็นั่งทำงาน-หลับ-ง่วง-อ่านนิยาย-ทำงาน-ง่วง สลับไปงี้ตลอดบ่ายเลยย สักเพิ่มเลยเริ่มอู้ ขี้เกียจๆๆ มานั่งอัพบล๊อกแทนซะงั้น อิอิ

ปล. ไปเลือกตั้งมาแล้ว หุหุ เลือกไม่เหมือนคนที่บ้าน ตอนนี้ที่บ้านห้ามคุยเรื่องการเมือง ไม่งั้นมีเถียงกานตายแน่ๆ หึหึ No Vote !! โย่วๆ